يا علی مدد

باد نسبتا شدیدی از پشت سر به او می وزید. یقه كت كهنه اش رو بالا آورد تا جلوی ورود گرد و خاك به لباسش بگیره، چون می خواست حداقل با سر و شكلی تمیز به خونه بره.
غم توی چشماش موج می زد. از روی علی، تنها یادگار همسرش شرم داشت. امروز تولد علی بود و او پول نداشت تا چیزی برای شام تهیه كنه، چه برسه به هدیه تولد.
از دور نگاهی به خونه انداخت. علی پشت پنجره با خوشحالی كودكانه اش براش دست تكون می داد.
اشكهاش رو پاك كرد و سعی كرد ناراحتی خودش پنهون كنه. علی بدو بدو پایین اومد و در باز كرد و پرید بقل باباش:
ـ سلام بابایی، چه خوب شد امشب زود برگشتی، خیلی دلم برات تنگ شده بود. راستی روزت مبارك. این شاخه گل رو هم برات از توی پارك كندم. دوستت دارم بابای خوشگلم.
ـ سلام علی جون، بابایی قربونت بشه. دستت درد نكنه. تو خودت گلی گلكم.
لباسش درآورد و ساكت گوشه اتاق نشست. روش نمیشد مستقیم به چشمهای علی نگاه كنه. می ترسید احساس شناسی عمیقی كه تو نگاه همه بچه ها وجود داره، مچش بگیره.
تا چشمش به عكس زنش افتاد دوباره بغضش تركید و اشك توی چشمهاش حلقه زد. پلك كه زد، علی رو دید كه بهش خیره شده. تا خواست خودش جمع و جور كنه، علی روی پاهاش نشست :
ـ قربونت برم. بازم كه یاد مامانی افتادی. مگه نگفتی مامان رفته پیش خدا؟
ـ آره باباجون. دیگه گریه نمی كنم.
ـ راستی بابایی چیزی برای شام نخریدی.
ـ نه عزیزم. امروز كار گیر نیاوردم.
ـ عیبی نداره، پاشو بریم شام بخوریم.
ـ شام؟
ـ آره. هدی خانوم آش نذری آورده.

پدر روزت مبارك

                                   

گنجشكی رفت
               ساری خواند
                               و كبوتری متولد شد
روزگاران گذشت
               سار رفت
                               و كبوتر ماند با پرهای شكسته
كبوتر بی خانمان
              گرسنه محبت
                               و بیمار بی مهری روزگار
گربه های مكار
              عاشق پرهای سفید
                               و كبوتر هر روز بی بال و پر تر
كبوتر در محاصره
             گناهكار به جرم پر نزدن
                               و در انتظار اجرای حكم
خورشید نظاره گر
             مدعیان لبخند بر لب
                               و سر بریده شده كبوتر
گربه های مكار
              عاشق پرهای سفید
                               و در کمين كبوتری ديگر

امروز آنها می خندند، غافل از فرادیی كه آتش بی مهری و كینه شان، آنها را اشك ریزان سوخته شدن پرهایشان خواهد كرد

 

/ 32 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
meraj110

مرسی دمت گرمه بابا. يه وبلاگ با حال که به هممون حال داد. می خوام با هم بيشتر آشنا بشيم وقت کردی يه سری به وب لاگ ما بزن.... دوستدار تو معراج

فاضل

سلام...آپديت کردم...سر بزن...

sheida

سلام دوست خوبم بخدا شرمنده (خجالت)من بی وفا نيستما ولی خوب احتمالا در جريان هستی تو به دل نگير بذار بازم دلم شيدا بمونه تو که دلت نمی خواد دل کوچولوی من بگيره هان؟ شوخی کردم ميشناسمت خودم نوکرتم آپ جديدتو ميخونم در اولين فرصت ميامو .......راستی منم بهروزم منتظرتم

sheida

هدشالا که پر ادما نريزه و نسوزه راستی دلم واسه نوشته هات تنگ شده بود قربونت سبز باشی عزيز

علی

سلام .... وبلاگ قشنگی داری .... خيلی زيبا بود .... به من هم سربزن ...موفق باشی

اشک کوچولو

امیر سلام خیلی نامردی چرا کامنت منو پاک کردی ؟ یه سر به من بزن آپدیت کردم بای

كرگدن

سپاس از گذرتان. ما همه آيينه‌داريم. اگر مهری از کسی می بينيم انعکاس مهر بالای سر است. من نیز از خودم چيزی به کف ندارم.//شاد و پاينده باشيد.//يا حق.

samira

سلام زيبا بود موفق باشی

کویر «دنیای سینما»

امير جان سلام.ممنون که به من سر زدی .واقعا وبلاگ خوبی داری. موفق باشی.راستی منم بهت لينک دادم.