مرا چون قطره‌ای .. در خويش .. مهمان ساز

دل را .. نه به دریا زدن .. كه به دریا سپردن زیباست.

دریايی كه .. غرق شدگانش .. حسرت ِ تنفس ِ دوباره را .. نمی برند.

/ 4 نظر / 4 بازدید
مهسا

من با هر موج فرو تر ميرفتم...و از خودم خالی پر از دريا

نيلوفر

سلام می خواستم دعوتت کنم اگه کفشات سياه نيست يه سری به وبلاگم بزنی

بهشت

بنام خدا سلام دلم درياشد و دادم به دستت ...مکش دريا به خون پروا کن ای دوست...کوتاه ...پرمعناو زيبا بود ...ياعلی