پنجشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۸۳

به لب لبخندکی زوری ...


می خواستم دیگه سیاه نبینم.
ولی
     وقتی یه نفر رو می بینی كه
                        توی خیابون تلوتلو می خوره،
                        زمین می خوره،
                        دمپاییش از پاش در میاد،
                        به زحمت پاش میكنه،
                        به سختی بلند میشه،
                        دوباره چند قدم راه می ره و می خوره زمین
                        .......... مگه میشه سیاه ندید.
     وقتی ترك موتور پیرمرد ۶۰ ساله میشینی كه
                        توی جنگ مجروح شده،
                        هیچ كمكی از طرف دولت ندیده،
                        برای درآوردن خرج ۷ سر عائله روزی ۱۲ ساعت با موتور كار می كنه،
                        درحال حركت درد رو توی بدنش حس می كنی
                        .......... مگه میشه سیاه ندید.
     وقتی توی یه سواری میشینی كه
                       دو تا برادر نوبتی باهاش كار می كنن،
                       شب كه میشه از هم می پرسن
                                                             كه امشب كجا بریم،
                                                             چی بكشیم
                       .......... مگه میشه سیاه ندید.
     وقتی كسی رو می شناسی كه
                       باید عمل بشه،
                       روز به روز حالش خراب تر میشه،
                       وظیفه دولت كه خرج عملش رو بده،
                       هیچ مساعدتی بهش نمیشه
                       .......... مگه میشه سیاه ندید.
    وقتی ...

مگه میشه زندگی کرد و این چیزا رو ندید ... مگه میشه این چیزا رو دید و فکر نکرد ... مگه میشه فکر کرد و غصه نخورد ... مگه میشه غصه خورد و سیاه ندید ... مگه میشه سیاه دید و سفیدی رو ندید ...
گفتم سفید، داشت یادم می رفت بگم. سفیدی هم دیدم. برف نشسته بر كوه، خطوط وسط جاده و مهتاب.


دست نوشته ای از « امیر »

پيامها ..

خانه
آرشیو
صندوق پستی



كمی شعـور
دنیای من



سایه رز
شاهزاده كوچولو

دوستان

سایه رز
شاهزاده كوچولو
بهترین آرزوهای من
نامه های من به خدا
خیالات واقعی
سكوت محكوم
من یلدا رو دوست دارم
هلال ناتمام

فانوس دریایی
نور سیاه
دختر بارانی

خواب زمستانی
نارنجی
مهرآئین








آرام چون برف زمستان
رها
بغض ناتمام
رهگذر باد
مرا اینگونه باور کن
مرغ قاف

یک قلب می تپد
از خاموشی تا فراموشی
مبینا
دختر سكوت
امانیسم

حرفهای ننه سرما
پاییز یعنی چيزی شبیه من

Persianblog
Persiangig