دوشنبه ٩ شهریور ۱۳۸۳

يا علی مدد

باد نسبتا شدیدی از پشت سر به او می وزید. یقه كت كهنه اش رو بالا آورد تا جلوی ورود گرد و خاك به لباسش بگیره، چون می خواست حداقل با سر و شكلی تمیز به خونه بره.
غم توی چشماش موج می زد. از روی علی، تنها یادگار همسرش شرم داشت. امروز تولد علی بود و او پول نداشت تا چیزی برای شام تهیه كنه، چه برسه به هدیه تولد.
از دور نگاهی به خونه انداخت. علی پشت پنجره با خوشحالی كودكانه اش براش دست تكون می داد.
اشكهاش رو پاك كرد و سعی كرد ناراحتی خودش پنهون كنه. علی بدو بدو پایین اومد و در باز كرد و پرید بقل باباش:
ـ سلام بابایی، چه خوب شد امشب زود برگشتی، خیلی دلم برات تنگ شده بود. راستی روزت مبارك. این شاخه گل رو هم برات از توی پارك كندم. دوستت دارم بابای خوشگلم.
ـ سلام علی جون، بابایی قربونت بشه. دستت درد نكنه. تو خودت گلی گلكم.
لباسش درآورد و ساكت گوشه اتاق نشست. روش نمیشد مستقیم به چشمهای علی نگاه كنه. می ترسید احساس شناسی عمیقی كه تو نگاه همه بچه ها وجود داره، مچش بگیره.
تا چشمش به عكس زنش افتاد دوباره بغضش تركید و اشك توی چشمهاش حلقه زد. پلك كه زد، علی رو دید كه بهش خیره شده. تا خواست خودش جمع و جور كنه، علی روی پاهاش نشست :
ـ قربونت برم. بازم كه یاد مامانی افتادی. مگه نگفتی مامان رفته پیش خدا؟
ـ آره باباجون. دیگه گریه نمی كنم.
ـ راستی بابایی چیزی برای شام نخریدی.
ـ نه عزیزم. امروز كار گیر نیاوردم.
ـ عیبی نداره، پاشو بریم شام بخوریم.
ـ شام؟
ـ آره. هدی خانوم آش نذری آورده.

پدر روزت مبارك

                                   

گنجشكی رفت
               ساری خواند
                               و كبوتری متولد شد
روزگاران گذشت
               سار رفت
                               و كبوتر ماند با پرهای شكسته
كبوتر بی خانمان
              گرسنه محبت
                               و بیمار بی مهری روزگار
گربه های مكار
              عاشق پرهای سفید
                               و كبوتر هر روز بی بال و پر تر
كبوتر در محاصره
             گناهكار به جرم پر نزدن
                               و در انتظار اجرای حكم
خورشید نظاره گر
             مدعیان لبخند بر لب
                               و سر بریده شده كبوتر
گربه های مكار
              عاشق پرهای سفید
                               و در کمين كبوتری ديگر

امروز آنها می خندند، غافل از فرادیی كه آتش بی مهری و كینه شان، آنها را اشك ریزان سوخته شدن پرهایشان خواهد كرد

 


دست نوشته ای از « امیر »

پيامها ..

خانه
آرشیو
صندوق پستی



كمی شعـور
دنیای من



سایه رز
شاهزاده كوچولو

دوستان

سایه رز
شاهزاده كوچولو
بهترین آرزوهای من
نامه های من به خدا
خیالات واقعی
سكوت محكوم
من یلدا رو دوست دارم
هلال ناتمام

فانوس دریایی
نور سیاه
دختر بارانی

خواب زمستانی
نارنجی
مهرآئین








آرام چون برف زمستان
رها
بغض ناتمام
رهگذر باد
مرا اینگونه باور کن
مرغ قاف

یک قلب می تپد
از خاموشی تا فراموشی
مبینا
دختر سكوت
امانیسم

حرفهای ننه سرما
پاییز یعنی چيزی شبیه من

Persianblog
Persiangig