چهارشنبه ٤ شهریور ۱۳۸۳

وبلاگيه

بی نهايت دريا

شبی از كوچه ديروز گذر می كردم
جای پايی ديدم
            كه خبر از تپش خاطره‌هايم می داد
                         خاطراتی كه در آن بوی خوش دريا بود

كودكی آنجا بود
            كه از انديشه فتح دريا
                          جاده ای ساخته بود

رد خط های سفيد
             پا به پای كودك
                          جاده را تا به سحر طی كردم.

صبح در زنگ حساب
             پرسشی كرد معلم ز كلاس:
                          حد دريا چند است؟
كودكی پاسخ داد:
             بی نهايت دريا
                      بی نهايت دريا


دست نوشته ای از « امیر »

پيامها ..

خانه
آرشیو
صندوق پستی



كمی شعـور
دنیای من



سایه رز
شاهزاده كوچولو

دوستان

سایه رز
شاهزاده كوچولو
بهترین آرزوهای من
نامه های من به خدا
خیالات واقعی
سكوت محكوم
من یلدا رو دوست دارم
هلال ناتمام

فانوس دریایی
نور سیاه
دختر بارانی

خواب زمستانی
نارنجی
مهرآئین








آرام چون برف زمستان
رها
بغض ناتمام
رهگذر باد
مرا اینگونه باور کن
مرغ قاف

یک قلب می تپد
از خاموشی تا فراموشی
مبینا
دختر سكوت
امانیسم

حرفهای ننه سرما
پاییز یعنی چيزی شبیه من

Persianblog
Persiangig