چهارشنبه ٢٤ تیر ۱۳۸۳

ابديت

خیلی زود گذشت. انگار همین دیروز بود.

روزی که نوازش کلامت، به روح من آرامش بخشید. آرامشی که هیچ چیز حتی قهر تو هم نمی تونه اون رو بر هم بزنه. آرامشی که ابدیه.

روزی که لحظه لحظه اون برام خاطره شد. خاطره ای که تموم خاطرات ذهنم رو پاک کرد. خاطره ای که ابدیه.

روزی که من تازه خودم رو شناختم. شناختی که باعث شد احساس اشرف مخلوقات بودن به سراغم بیاد. احساسی که ابدیه.

روزی که نگاه من رو به دنیا عوض کرد. نگاهی که نشونه های حیات رو در من زنده کرد. حیاتی که ابدیه.

روزی که واژه دوست برام معنا پیدا کرد. معنایی که جایگاه همه احساسات من شد. جایگاهی که ابدیه.

روزی که عشق به سراغم اومد. عشقی که عاشق و معشوقش خودم بودم. عشقی که ابدیه.

و من همه را از تو دارم. بیا، دوباره برگرد و تجارب جدید دیگری را در اختیارم بگذار تا در ابدیت بیشتر غوطه ور شوم.


دست نوشته ای از « امیر »

پيامها ..

خانه
آرشیو
صندوق پستی



كمی شعـور
دنیای من



سایه رز
شاهزاده كوچولو

دوستان

سایه رز
شاهزاده كوچولو
بهترین آرزوهای من
نامه های من به خدا
خیالات واقعی
سكوت محكوم
من یلدا رو دوست دارم
هلال ناتمام

فانوس دریایی
نور سیاه
دختر بارانی

خواب زمستانی
نارنجی
مهرآئین








آرام چون برف زمستان
رها
بغض ناتمام
رهگذر باد
مرا اینگونه باور کن
مرغ قاف

یک قلب می تپد
از خاموشی تا فراموشی
مبینا
دختر سكوت
امانیسم

حرفهای ننه سرما
پاییز یعنی چيزی شبیه من

Persianblog
Persiangig